21-01-10

123 | NIEUWE SCHILDERING ... ANDERE KLEUREN ... VERRASSEND ...

Les 34 : Maandag 18 januari 2010

Op voorhand was het mijn bedoeling aan een nieuwe abstracte schildering te beginnen op een doekje van 50 cm bij 60 cm, een vooralsnog sobere compositie van lijnen, vlakken, kleuren ... Het doek had reeds een eerste magere egale grijze gronding, en ik zou nu met van rood en grijs afgeleide tonen een compositie gaan schilderen als tweede laag, om dan in een later stadium met blauw en grijs een derde laag te plaatsen waarbij hier en daar het rood-grijze zou doorkomen.

Zoals zo vaak begon ik deze schildering ook met keurige afgelijnde vlakken in te vullen met egale kleurtonen : ingebakken gewoonten uit een verleden van orde, netheid, overzichtelijkheid, helderheid, de ratio, de rede, ...

Inderdaad, tot zo'n tien jaar geleden werd ik bestoeft door collega's omwille van een persoonlijke agenda, van een cursus esthetica, van een ... zoals niemand er één had, zo ordelijk, zo overzichtelijk, zo mooi ... Ja, de aard van het beestje? Maar nadien is dat gaan veranderen, en zeker in de periode dat ik binnen enkele jaren te maken kreeg met een drietal kankers. Vanaf 2003 ben ik begonnen met het nonchalante, het intuïtieve, het toevallige toe te laten, en alles wat ook maar enigszins stress zou kunnen veroorzaken te bannen. Toen ben ik ook begonnen met te leren 'neen' zeggen. En het begrip 'deadline' heb ik dan maar uit mijn woordenboek geschrapt. En ik voel me daar de laatste jaren bijzonder goed bij, vooral sinds ik in kasteel Meylandt begonnen ben met schilderen ... Ik stel vast dat ik nogmaals serieus afgeweken ben van mijn lesverslag. Ik zal deze zijsprong misschien in een ander kleurtje plaatsen.

Euh ... ik begon dus netjes te schilderen, en geleidelijk aan losser, intuïtiever, onberedeneerder, ... omdat er toch nog een derde laag zou overheen komen. Maar gaandeweg ontdekte ik dat wat ik nu bezig was ook wel iets had, wat Esther even later bevestigde. En ja, opeens was het er. Niet dat dit niet meer verder zou kunnen evolueren naar misschien nog wel meerdere/andere/goede/betere creaties, maar deze (tussen-)stap mocht bewaard blijven.

Zulke verrassende resultaten zijn me dit schooljaar reeds enkele keren overkomen. Telkens was dat even verbaasd opkijken, zo van 'Hoe heb ik dat klaargespeeld'? En telkens ook gaf dat me een fantastisch gevoel van innerlijke voldoening, opluchting, blijheid ... een beetje vleugels krijgen zonder pepdrank.
263c(18-01-2010)
kabouter3

Commentaren

echt verrassend werk.. Maar ik vind het heel mooi, de kleuren zijn "magnifique "

Gepost door: patrick | 21-01-10

De commentaren zijn gesloten.