02-02-10

128 | DE INSPIRERENDE WERKING VAN HET KASTEEL ...

Om terug te komen op het vorige bericht wil ik eerst nog graag kwijt dat op hematologie alles in orde/onder controle was. Uit nazicht van het dossier bleek zelfs dat ik sinds 2006 in remissie ben, wat zoveel betekent als dat er de laatste vier jaar geen leukemie meer aangetroffen is bij de meest diepgaande bloedonderzoeken. Een aangename bijkomstigheid is dat de beenmergpunctie nu slechts om de 18 maanden nodig is i.p.v. om de 6 à 9 maanden. Goed nieuws dus!

Les 38 Maandag 1 februari 2010

  • Blij en opgelucht was ik dat het winterweer me toch toegelaten had naar de academie te gaan.
  • Blij en opgelucht was ik dat de magische inspirerende invloed van het kasteel mede mijn schilderesultaat gunstig beïnvloedde.
  • Bij en opgelucht was ik dat ik na de les heelhuids, zij het bij momenten tegen 35 km per uur, thuis geraakte.
les38huiswaarts
Ik herinner me nog dat ik vorig eind juni sterke voornemens gemaakt had om tijdens de grote vakantie thuis volop aan het schilderen te gaan. Maar helaas, daar kwam niets van in huis. Het luktye gewoon niet. Niets lukte. Het was wachten op de eerste lessen aan de academie om opnieuw creativiteit en inspiratie te vinden.
En deze 38e les heeft mij nogmaals bevestigd dat kasteel Meylandt en heel de sfeer en de mensen daarrond, een inspirerende invloed uitoefent, getuige daarvan de schildering
'abstract-e-13'.

Op het internet vond ik volgende verklaring van het woord
'inspiratie' : Letterlijk: inblazing. Een bewustzijnstoestand (‘bezieling’) waarin de kunstenaar over het maximum van zijn scheppend vermogen beschikt en schijnbaar moeiteloos de vormgeving vindt die voor het beoogde kunstwerk het meest geschikt is. In de Griekse Oudheid werd de inspiratie toegeschreven aan een god of aan de muzen.

Ik had geen concrete plannen voor deze namiddag. Maar ik had wel voorzien dat ik verder kon experimenteren met glaceren, of een nieuwe schildering beginnen, of verder werken aan de mislukking (?) van les 35  
. Het werd dit laatste.

En na het opzetten van een compositie in houtskool dwars over de bestaande schildering, en na enkele uren intens/intuïtief/impulsief ... schilderen, en na een wandeling om te kijken met wat de collega's allemaal bezig waren, ... en dan terugkeren, en van ver getroffen worden door wat jij blijkbaar zelf zonet gecreëerd hebt ... dat doet je wat. Misschien overdrijf ik wel een beetje. Maar zo voelde ik het aan.

En als ik daar achteraf over ga mijmeren, dan vraag ik me soms af hoeveel factoren er samen hebben meegespeeld die van invloed geweest zijn op dit resultaat. Waren het er enkele, of een tiental, of tientallen, of misschien zelfs meer dan honderd ... En als ik deze schildering nu op een andere dag/onder andere omstandigheden zou voltooid hebben, hoe zou dan het resultaat geweest zijn? ...
264c(01-02-2010)

'abstract-e-13'
264detail1   264detail2

details
kabouter3
Bericht 124 eindigde met het volgende :

Zou ik volgende gezegde kunnen bewaarheiden?

De bloem is de lachende oogopslag van de ruïne.


Ik denk dat ik het antwoord positief mag noemen, of niet?

De commentaren zijn gesloten.