08-08-10

163 | KLEERHANGER EN DINO'S ... HERINNERINGEN VAN HALVE EEUW GELEDEN ...


Het zal wel een algemeen gegeven zijn zeker, dat men met ouder worden vaker zijn herinneringen aanspreekt en ze ook meer en meer gaat koesteren. En zeker wanneer je onverwacht geconfronteerd wordt met elementen uit dat verre verleden, dan kan die confrontatie nogal eens emotioneel zijn.

klerenhanger.jpgZo gebeurde het enkele maanden geleden een eerste keer. Mijn echtgenote haalde toen uit haar boekentas een oude kleerhanger waarop mijn familienaam gedrukt stond. Een collega had haar die gegeven : misschien vond ik dit prulletje uit de oude doos wel leuk.  En of ik het fijn vond. Dit deed me echt plezier, de geste van de collega , en het hebbedingetje dat me in gedachten terugvoerde naar mijn kindertijd, zo'n halve eeuw geleden, toen ik regelmatig  mijn vaderzalioger mocht vergezellen wanneer hij met 'de camion' meubelen en vooral veel kleinmeubels, zoals kapstokken, apotheekkastjes, staande kapstokken, spiegels, bijzettafeltjes, ... ging verdelen bij zijn klanten.

FORD F600 1956.jpgIk herinner me zelfs de trip naar Luik nog, naar een zekere mijnheer Siepers (ik schrijf de naam nu zoals hij werd uitgesproken), met een camion waarvan niet enkel de laadbak gevuld was, maar ook de uitgeklapte laadklep en het dak van de laadbak. Met een waterdichte 'bâche' (zeildoek) en ijzersterke 'litsen' (brede platte koord die echt niet stuk te krijgen was) werd alles goed vast gesjord. Op het www heb ik een afbeelding gevonden van een 'camion' die het meest gelijkenis vertoonde met die van mijn vader : een 'Ford F600 van 1956'. Er stond dan wel een dichte laadbak op, en de kleur was olijfgroen of zoiets, dacht ik.

En op zaterdag 31 juli 2010 werd ik een tweede keer geraakt door een object dat mij nog sterker en emotioneler deed terugdenken aan mijn kindertijd, aan de meubelmakerij, aan mijn ouders, ...

Ik had in de namiddag naar de touretappe gekeken, en tijdens het zappen daarna kwam ik terecht bij het programma 'Avro Kunstuur' op Nederland 2. In 'Museumgasten' bezochten presentatrice Harmke Pijpers en gast Kamagurka het uitgestrekte domein van de 'Verbeke Foundation' in Kemzeke bij Sint-Niklaas. Onmiddellijk was ik geboeid door de grote variëteit van moderne hedendaagse kunst. Eén van de opvallende thema's op deze private kunstsite was'beweging, verandering', hetzij door wind aangedreven, hetzij onder invloed van eroderende natuurkrachten, hetzij door energie die vrijkomt door verrotting van kadavers, ...

Ik bleef geboeid kijken, tot  ik plotsklaps een reusachtige sculptuur van een dino zag, geassembleerd met afgedankte kerkstoelen, een werk van de Gentse kunstenaar Quinten Ridz. En wat mij emotioneel sterk beroerde waren die kerkstoelen die mij onmiddellijk terugvoerden naar de tijd dat ze gefabriceerd werden in de kleine meubelmakerij van mijn vaderzaliger, en bijna over heel Vlaanderen , van aan de Maas tot aan de Kust , verspreid werden. Waarschijnlijk staan er nog duizenden in kerken, of bij tweedehands handelaars. Ook vele van deze leveringen met de 'camion' heb ik in mijn jeugdjaren magen mee beleven.

museumgastenHermkePijpers+LucZeebroek.jpg

En het zien van dit werk deed mij beseffen dat hierin misschien kerkstoelen verwerkt waren die 'thuis' waren gemaakt. Ik voelde me een beetje 'participant' aan deze dino's. Het gaf me een heerlijk, warm, nostalgisch gevoel.

kerkstoel.jpgEén van die kerkstoelen heb ik nog in mijn kelder staan. Zoals je kan zien heeft ook deze een multifunctionele geschiedenis achter de rug.

Eén van de stoelen die bij de dino stond was van een model dat lichtjes anders was dan datgene dat thuis gemaakt werd. Maar zou het niet kunnen dat er in de dino's toch enkele onderdelen van 'onze kerkstoelen' verwerkt zitten? Ach ... misschien ben ik een dromer ... maar het zou toch kunnen ... niet ?

Linken :

Museumgastenspecial : De Verbeke Foundation (deel1) 

Museumgastenspecial : De Verbeke Foundation (deel2)

Verbeke Foundation op 'Flickr'

Verbeke Foundation op 'YouTube'

 

De commentaren zijn gesloten.