08-08-10

162 | DE SCHREEUW VAN DE NATUUR ... SURREALISTISCH STIL ...



....................dat de natuur forfait gaf ... geen concert ... enkel een akelige en beangstigende stilte ....................

LEES/BEKIJK ALLES ...

30-06-10

158 | MEDISCHE BULLETINS EN/OF SCHILDEREN ... ?

Ja, ik weet het. deze blog begint meer en meer op een verzameling medische bulletins te lijken dan op een blog over schilderen. Maar wat doe je eraan. Ondertussen is het exact een volle maand geleden sinds mijn laatste schildering. En of ik dat niet erg vind? Wat dacht je. De periode net voor mijn laatste schildering zat ik net in een naar mijn gevoel goede en productieve drive van schilderingen op groter formaat dan voorheen. En ik genoot er enorm van. En dat gevoel van toen, dat wil ik terug. Is het niet tijdens deze vakantieperiode, dan wacht ik wel tot september in de academie. Maar ik wil het zo graag terug.

Terwijl ik dit aan het schrijven ben klinkt nu uit de luidsprekers 'It Hurts Me Too' van Elmore James. Zoals meestal, wanneer ik achter mijn pc zit, luister ik ook nu naar de online-zender 'Bigh R Radio Network-Blues FM'. Ik pauzeer even, draai de volumeknop open, en laat de jankende weeklagende muziek mij raken, de muzikale 'Schreeuw" van de blues.

Sinds vorige vrijdagavond (20 juni) ben ik terug thuis na een weekje 'Gasthuisberg'. De reden voor de opname was dat alles eens op punt zou kunnen worden gesteld. De neveneffecten van de infuusmedicatie waren zo overheersend en ondraaglijk geworden dat de positieve effecten i.v.m. Crohn daarbij verbleekten. Ik was bij momenten immobiel geworden, kon nog moeilijk stappen, en kon soms zelfs niet meer autorijden. Het was begonnen met uitslag en jeuk op mijn hoofd. Daarna volgden dikke en pijnlijke voeten, een ontstoken teen, en later de ontdekking van schimmel tussen de tenen die niet meer van elkaar gingen omdat ze zo dik waren. Sorry voor deze details. En dan waren er nog mijn gezwollen handen en pijnlijke gewrichten van vingers, polsen en schouders, die het mij onmogelijk maakten bepaalde bewegingen en handelingen uit te voeren. De extreem droge huid en het verlies van haren nam ik er dan nog bij. Maar alles bij elkaar genomen was dit ondraaglijk geworden.
Pas vrijdag (20 juni) in de late namiddag kreeg ik te horen dat ik daar mijn tijd lag te verdoen, en dat ik naar huis mocht gaan. Ik had reeds twee dagen cortisonen moeten nemen, en vanaf nu zou een andere kuur met cortisonen ervoor moeten zorgen dat de heersende ongemakken snel zouden verdwijnen. En geloof het of niet, maar reeds vanaf zaterdag was er merkelijk een verbetering, en nu zijn de ongemakken (door de neveneffecten van de infusen) bijna volledig verdwenen. Enkel met Crohn blijf ik zitten, mijn eeuwige reisgezel, reeds van in mijn tienertijd. Ik zal het ermee moeten doen. In augustus volgt er dan nog een evaluatie van de toestand, en wordt verder bepaald wat er moet/kan gebeuren.

Afgezien van het feit dat er gedurende mijn verblijf van vijf dagen weinig in huis kwam van het 'op punt stellen van alles', kan ik toch niet zeggen dat ik me daar heb verveeld. Tijdens die vijf dagen heb ik de tweepersoonskamer achtereenvolgens gedeeld met een zeventienjarige jongeman die ofwel sliep ofwel laptopte, met een Amerikaan van 'Nato Headquarters Brussels' die na vijfentwintig jaar in België geen woord Nederlands sprak of begreep, en tenslotte met een man die twee jaar ouder was dan ik, en die samen met zijn echtgenote wat betreft gezondheid al danig op de proef was gesteld, in die mate zelfs dat hij alles reeds had voorzien.
De jongeman stoorde er zich niet aan wanneer ik de ene nacht om 2.30 uur en de volgende nacht om 4.30 uur een bezoek bracht aan het toilet : hij laptopte gewoon verder. Geen idee wat hij daar uitspookte. Genoot hij in het ziekenhuis van zijn vrijheid? Eén keer heb ik een gesprek gehad met zijn vader die evangelisch predikant bleek te zijn. Niets op tegen. Maar als ik dan 's anderendaags via zijn echtgenote een brief krijg overhandigd waarin hij zegt dat sommige dingen (die ik gezegd had zeker?) hem pijn hadden gedaan, en waarin hij een zielige poging doet tot bekeringswerk, ja, dat is er me teveel aan.
En dan de man die reeds 25 jaar in Everberg woonde, maar geen Nederlands sprak of verstond. Een zware mix van medicatie waarvan hijzelf de dosis had teruggeschroefd had zijn maag zodanig bestookt dat hij ondraaglijke pijn leed. Dat was duidelijk. Respect heb ik voor de vrouwelijke arts die in vloeiend engels met deze man praatte en hem kon helpen. Wat me enigszins lichtjes deed huiveren was de gedachte dat een onderdeel van die medicatie bestond uit antidepressiva. En als je dat linkt met 'Nato Headquarters'? Brrrr... Ik mag er niet aan denken.
En dan mijn laatste kamergenoot, een man die samen met zijn vrouw al een het een en het ander had meegemaakt op gebied van gezondheid. Hij had alles reeds in orde gebracht voor het geval het leven echt niet meer te dragen zou zijn. En zijn vrouw, die jaren geleden al door kanker werd getroffen, blijkt van nature optimistisch te zijn. Die paar uurtjes dat ik ze samen heb gezien en gehoord op de kamer, heb ik ze vaak horen lachen. Respect heb ik ook voor deze twee mensen.

En als ik nu van achter mijn toetsenbord even terugdenk aan mijn kamergenoten, en aan alles wat daar in 'Gasthuisberg' heb gezien en gehoord, dan denk ik :'Ach, wat heb ik het toch nog goed'!
kabouter5

13:47 Gepost door Cobalus in Cobalus | Permalink | Commentaren (1) | Tags: crohn, schilderen, cobalus, kanker, laptop, gasthuisberg |  Facebook |

10-06-10

156 | WACHTEN OP BETERSCHAP ... EN SCHILDEREN ...

Sinds maandag 31 mei heb ik niet meer geschilderd, en waarschijnlijk zal het nog wel een tijdje duren vooraleer ik penseel en kwast terug ter hand zal nemen. De ongemakken van Crohn zijn opnieuw van de partij, en de neveneffecten van de nieuwe medicatie zijn nog wat verergerd. Ondertussen heb ik me er bij neergelegd dat het schooljaar voor mij zo goed als voorbij is. Misschien nog een afscheidsfeestje. We zien wel ...
kabouter5

12:40 Gepost door Cobalus in Cobalus | Permalink | Commentaren (1) | Tags: cobalus, kasteel meylandt, schilderen, crohn |  Facebook |

07-05-10

148 | NIEUW FORMAAT : 'ABSTRACT-E-22' ...

Les 56 van donderdag 29 april 2010 heb ik moeten missen wegens de driemaandelijkse bloedcontrole op de afdeling hematologie in Gasthuisberg. Alles bleek in orde te zijn!

Les 57 van maandag 3 mei 2010 heb ik ook moeten missen omwille van het opstarten van een infuusbehandeling in Gasthuisberg. Ik hoop echt dat deze behandeling, die in meerdere etappes zal gebeuren, na verloop van tijd de ongemakken van 'Crohn' zal doen afnemen. Dat zou fantastisch zijn!

Les 58 Donderdag 6 mei 2010

Het was me dit schooljaar nog al eens overkomen, en nu was het wederom zover : de ganse namiddag had ik het schilderlokaal voor mij alleen. De groep was op studiereis. Ik wist het niet, waarschijnlijk omdat ik er ook geen aandacht aan gaf omdat 'Crohn' mij toch steeds verhindert om deel te nemen aan deze interessante trips. En een namiddagje alleen schilderen vond ik ook niet erg. Trouwens, ik kreeg enkele keren bezoek van collega's van de maandaggroep. Fijn!

En wat betreft het schilderen zelf. Ik had me voorgenomen een stap te zetten naar een groter doekformaat. Vorig jaar was ik begonnen met doekjes van 40cm bij 50cm en 50cm bij 60cm. En in de loop van dit schooljaar ben ik naar 60cm bij 80cm overgestapt, en vandaag zou ik op het formaat 120cm bij 80cm beginnen. De inspiratie voor deze schildering vond ik in een krantenfoto over een geweldadige betoging. En op het einde van de les bleek deze eerste stap in de schildering
'abstract-e-22' niet onaardig te zijn. Maar er moet nog aan verder gewerkt/gespeeld worden. Maar er zaten alvast enkele interessante details in deze schildering. Eéntje daarvan kreeg al veel bekijks op de site
'flickr', wat echter geen barometer is voor de kwaliteit.

279detail1     279detail2

279a(06-05-2010)

'abstract-e-22'
kabouter3

08-03-10

136 | 'ABSTRACT-E-15' ... EN ... 'ABSTRACT-E-16' ...

Het mag een wonder heten dat ik er toch nog in geslaagd ben 'abstract-e-15' af te werken, want de voorbije week was er eentje met ups en downs. Vooral de downs maakten het me vaak erg moeilijk. Zo was mijn conditie verontrustend slecht, en kon ik moeilijk fysiek en mentaal de nodige energie vinden om te schilderen.

Les 44 van donderdag 4 maart 2010 heb ik moeten missen omdat ik in Gasthuisberg een computertomografie moest ondergaan. Deze scan was reeds langer gepland, en moest uitsluitsel geven over het al of niet nog aanwezig zijn van een tumor in de nieren. Het resultaat hiervan zal ik binnen enkele weken vernemen tijdens de consultatie op urologie.

Deze
donderdag was een uitputtende dag die 's morgens om 5 uur begon omdat 'Crohn' dwingende signalen gaf om te beginnen met een reeks toiletbezoeken, verspreid over enkele uren. Dit scenario is reeds maanden dagelijkse kost. Indien dit '
persjo(e)nkelen' ook 'volle aflaten' zou opleveren, dan zit ik reeds met een serieus overschot aan aflaten.

En dan om 6.14 uur vertrekken, vanaf Aarschot file, op radiologie een half uur wachten, dan 3 bekers drinken binnen een uur, onder de scan, blijkbaar in slaap gevallen tijdens dit onderzoek, dan een broodje kaas gaan eten (want nog steeds nuchter), en dan naar huis. En de rest van de dag maar wat zitten, liggen, hangen, in slaap dommelen, de nawerking van de inhoud van die drie bekers op mijn spijsverteringsstelsel ondergaan ...

En geloof het of niet, maar
vrijdag zou uiteindelijk helemaal anders verlopen dan ik gedacht had. Het begon klassiek met omstreeks 5 uur het persjo(e)nkelen, het ontbijten, ... en toen ben ik een uurtje terug in bed gekropen. Misschien was het dat laatste wat me goed gedaan heeft, want om 10 uur ben ik begonnen met schilderen, tot 16 uur ongeveer. En ik heb 'abstract-e-15' afgewerkt.

En ook
zaterdag heb ik van een uur of 10 tot in de late namiddag geschilderd. Het resultaat was een nieuwe schildering 'abstract-e-16'.
10lieveheersbeestjes Achteraf bekeken sta ik er zelf versteld van dat ik na een periode dat ik me steeds maar slechter begon te voelen, nu opeens twee dagen achter elkaar heb kunnen schilderen. Dat de zon een mens goed doet is geweten, maar zou de zon/het licht zoveel invloed hebben? Of waren het de lieveheersbeestjes die zich op de binnenzijde van het grote raam van mijn atelier in de zon koesterden? Ik telde er een tiental. Ja, dit gaf wel een heerlijk lentegevoel!
Persoonlijk vind ik de twee details uit 'abstract-e-15' veel sterker dan de gehele schildering, die mij wat tegenvalt. Ik vond de eerste onafgewerkte fase van deze schildering sterker.
De 'schildering 'abstract-e-16' daarentegen vind ik geslaagd.
'abstract-e-15'   266i(05-03-2010)   266detail1   266detail2
'abstract-e-16'   267(06-03-2010)   267detail1
kabouter3

06-01-10

118 | MEYLANDT : ZALMROZE BONBONDOOS OP EEN WIT TAPIJT ...

Les 30 : Maandag 4 januari 2010

Het deed deugd na bijna drie weken wederom het vertrouwde traject van 23 km naar kasteel Meylandt te mogen afleggen. Mijn voor die bestemming aangeschafte occasie autootje deed het na deze lange en koude inactiviteit verrassend goed, en starte van het eerste moment. De wegen waren sneeuwvrij. Zoals ik verwachtte vormde het wegeltje naar het kasteel enkel een wit spoor in het uitgestrekte witte tapîjt waarop de zalmroze bonbondoos aanlokkelijk pronkte. Het gaf me onmiddellijk een soort 'thuisgevoel'. Heerlijk.

In de voormiddag had ik telefonisch contact gehad met Gasthuisberg in verband met 'Crohn'. Ik moest na de schilderles opnieuw terugbellen om dan met de prof de toestand te overleggen, en hopelijk een oplossing aangeboden te krijgen. Het was dan ook niet verwonderlijk dat ik niet helemaal gefocust was op het schilderen. Ik had mijn laatste drie werken meegenomen om ze met Esther te bespreken, en verder dan het voorzien van een magere grondingslaag van nog vijf nieuwe doeken reikten mijn plannen niet voor deze namiddag. Het opzetten van die eerste laag met veel perpentijn is altijd het ergste, omdat dit product niet helemaal koosjer is. In het verleden ben ik meermaals van de academie naar huis gereden met een misselijk gevoel, en kreeg ik thuis zelfs geen hap door mijn keel. En thuis met veel perpentijn werken is helemaal niet te doen. Vandaar dat ik vijf nieuwe doeken een grondingslaag gaf in het kasteel. En dat viel mee omdat er weinig volk was komen opdagen, en ik in de achterste ruimte voor de pauze alleen kon werken, en regelmatig even verluchten. Uiteindelijk ben ik dan ook maar vroeger naar huis teruggekeerd omdat ik toch wel nieuwsgierig was naar wat de prof mij zou weten te vertellen.

In het gesprek werd nog maar eens bevestigd, want ik wist dit in feite reeds geruime tijd, dat het gebruik van de specifieke medicaties voor Crohnbehandeling voor mij risicovol zouden zijn, o.a. voor mijn nieren. En ondertussen is het dus steeds maar proberen Crohn met alternatieven te behandelen zodat het leven een beetje acceptabel leefbaar blijft. Een behandeling met een, voor mij nieuwe, medicatie op basis van cortisonen zal moeten uitwijzen of de ongemakken van Crohn effectief verminderen.

Om dit bericht iets te verlevendigen brei ik er nog een stukje aan over de
kunstreis naar Düsseldorf en Duisburg, nu zaterdag 9 januari 2010. Op het programma staan een bezoek aan het Kunst Palast voor de expo met werken van
Per Kirkeby. Op 26 november 2009 was er op radio Klara nog een interessant gesprek met Claude Blondeel over deze tentoonstelling. Duncan Liefferink schreef een goed artikel over Kirkeby, met de veelomvattende titel 'Bij Kirkeby blijft niets wat het is'.
Ook is er een kleinere tentoonstelling met romantische berglandschappen van de zwitser Caspar Wolf. In de namiddag gaat de reis verder naar Duisburg om het Wilhelm Lehmbruckmuseum te bezoeken. Daar is ook een tentoonstelling van de Belg Georges Vantongerloo, één van de pioniers van de moderne kunst.
kabouter3

31-12-09

116 | KERSTVAKANTIE ... 'ABSTRACT-I-5' ... AFTELLEN NAAR MEYLANDT ...

Kerstvakantie ... periode van koop- en cadeaudriften, van overdreven kitscherige versieringsdriften, van bourgondische smulpartijen, van degoutante zatlapperijen, ... 'k Zal opgelucht zijn als het gewone alledaagse leven opnieuw zijn gang kan gaan. De voorbije jaren is deze periode voor mij vaak een crisistijd geweest met bijvoorbeeld vorig jaar een antbioticakuur die in februari resulteerde in een vijfdaagse ziekenhuisopname in Leuven ten gevolge van een bacteriële infectie. En twee jaar terug herinner ik me dat ik vanuit het raam van mijn ziekenhuiskamer in Leuven in de verte het vuurwerk dat het nieuwe jaar inluidde kon volgen. En ook nu zijn er problemen. 'Crohn'heeft wederom kuren, en de ongemakken zijn bij momenten echt bijna ondraaglijk geworden. Ik heb telefonisch contact gehad met de prof, en volgende maandag moet ik opnieuw bellen. Ik hoop dat het dan beter is, en dat ik in de namiddag naar Meylandt kan/mag gaan.

Vorige week heb ik nochtans geschilderd. Reeds een tijdje bezorgen droedelschilderingen of intuïtieve schilderingen mij ontspanning en plezier, met soms verrassende eindresultaten. Ook nu ben ik verder die weg opgegaan, wat voorlopig resulteerde in
'abstract-i-5'. Ik ben er niet echt enthousiast over. 't Is mij te barokkig, te bombastisch, overdreven ... en daar hou ik niet zo van. Ik hoop aanstaande maandag dit werk met Esther te kunnen bespreken.
261f(kerstvak.2009)
kabouter3

29-09-09

95 | ABSTRACT GEOMETRISCH EN/OF ABSTRACT EXPRESSIONISTISCH ...

Les 8 : Maandag 28 september 2009

De tijd van ongestoorde nachtrusten van minstens een achttal uren, kan ik me al een eeuwigheid niet meer herinneren. Een mens wordt stilaan gewoon aan de ongemakken van '
Crohn'. Maar de nacht van zondag op maandag had 'Crohn' zijn kuren nogal extreem opgedreven, met gevolg dat mijn ochtend reeds omstreeks 1.15 uur begon, en mijn ontbijt om 4.45 uur. Deze keer had de ochtendstond geen goud in de mond.

Het was dan ook niet verwonderlijk dat zware benen en vermoeidheid mij tijdens de namiddagles parten gespeeld hebben, zonder mij echter verhinderd te hebben met veel plezier en tamelijk productief geschilderd te hebben.

227(28-09-2009)
Voor de pauze heb ik de schildering van vorige week maandag afgewerkt. Enkele vlakken kregen een volgende dekkende laag, en rechts bracht een vierkant in een warme bruinrode kleur evenwicht in de totale compositie. Deze derde abstracte schildering kreeg de titel 'abstract-g-3', waarbij de 'g' staat voor 'geometrisch'.

Na de pauze ben ik begonnen aan een volgende schildering, waarvoor ik thuis reeds een doek van een magere laag had voorzien, met de kleuren 'gebrande sienna' en 'gebrande omber' in een speels uitvloeien en afdruipen, en met hier en daar verrassende resultaten. Met wit krijt had ik stroken/vlakken afgebakend waarbinnen ik zou gaan schilderen, met de bedoeling delen van de eerste laag zichtbaar te laten. Maar het resultaat van het inkleuren was niet goed. Ik vreesde voor een nieuw fiasco. En de suggestie van Esther volgend, om er maar eens met een doek over te gaan, kwistig met terpentijn, ontstond een abstracte schildering, die ik gedoopt heb met de naam
'abstract-e-1', waarbij de 'e' staat voor 'expressionistisch'.

Reeds enkele weken heb ik de gewoonte aangenomen om tegen het leseinde de verfresten op mijn palet op een klein doekje (40cm X 50cm) te verwerken i.p.v. ze weg te gooien (bedankt voor de tip, Vera). Het resultaat van deze verfrestjes is het werkje 'abstract-r-2', waarbij de 'r' staat voor 'restjes'.






kabouter3







228(28-09-2009)
229(28-09-2009)



230(28-09-2009)


231(28-09-2009)

04-09-09

86 | RELAAS VAN EEN ECHT GOEDE VAKANTIE ...

De voorbije twee maanden is het stil geweest op deze blog. Enkel de bezoekersteller zorgde dagelijks voor bijna onopgemerkte veranderingen in de rechterbovenhoek.

Nochtans had ik me die laatste week van juni voornemens gemaakt die garant stonden voor een zeer productieve en boeiende vakantie. Ik was gemotiveerd, en ik voelde reeds een tijdje een drang om eigen wegen te gaan bewandelen in het schilderen. Ik herinner me dat ik tijdens de laatste les van Esther haar toevertrouwd had dat ze na de vakantie een pak nieuw werk van me te zien zou krijgen.

fiascoEn inderdaad, reeds enkele dagen voor de vakantie ben ik aan een nieuw schilderij begonnen : het zou een abstracte schildering worden geïnspireerd op een foto van een prachtige landschapskompositie. Maar verder dan een eerste magere opzet, en een tweede iets vettere laag ben ik niet geraakt. De eerstvolgende weken ben ik dagelijks naar de schildering gaan kijken, maar ik vond het maar niks. Uiteindelijk, na enkele weken, heb ik het doek opgeborgen.

Was het de inspirerende en motiverende sfeer van kasteel Meylandt die ik miste?

Twee volle maanden heb ik dus niets, maar dan ook echt niets geschilderd, althans geen schilderijen.

tafeltjeswitvenster Maar ik heb wel veel geverfd : 4 klastafeltjes (3 lagen), 1 stoel (3 lagen) en 5 ramen op de bovenverdieping (2 lagen). En deze ververij heeft me enorm deugd gedaan, omdat ze me heeft doen ervaren dat mijn fysieke conditie stukken beter was dan pakweg een half jaar geleden.

tafeltjekleur1tafeltjekotBlijkbaar heeft o.a. de vermindering van 'Glivec' (medicatie tegen leukemie 'CML') een positieve invloed gehad en mij opnieuw wat kracht gegeven.
En ook '
Crohn' heeft zich tijdens deze vakantie redelijk rustig gehouden.

vlinderOok het regelmatig in de tuin klussen heeft me tijdens deze vakantie meermaals intense voldoening gegeven. En als je dan op de vlinderstruik voor het eerst een prachtexemplaar ontdekt, een 'koninginnepage' zoals later na enig googelen zou blijken, dan kan die dag alvast niet meer stuk.

fietsenEn ook tijdens die paar fietstochtjes samen met mijn echtgenote, o.a. in de streek rond kasteel Meylandt en rond Domburg (Zeeland), genoot ik met volle teugen van het feit dat ik zonder problemen een 30 kilometer aankon, zonder echt vermoeid te zijn. Enkel de spierkracht ontbrak nog.

pcbureaubladIk mag dan wel gedurende de voorbije vakantie penselen, verf en doek onaangeroerd gelaten hebben, toch ben ik bijna dagelijks bezig geweest met op het internet te surfen op zoek naar alles wat ook maar te maken had met 'schilderen' of kunst in het algemeen. Een bron van inspiratie waren/zijn de duizenden foto's (slechte, alledaagse kiekjes, maar ook vele juweeltjes) op 'Flickr'.

Het was jaren geleden dat ik me nog zo goed gevoeld had als tijdens de voorbije vakantiemaanden. Geen noemenswaardige problemen/lasten van mijn medereizigers Crohn en CML, het terug kunnen fietsen, het terug kunnen klussen, het zien van die ene koninginnepage, het fijne weer ... ik kan er nu nog van nagenieten!

11-04-09

63 | RUST, ROEST, DUS VERDER SCHILDEREN E.A. ...



Om even terug te komen op bericht 61, de ongemakken van Crohn zijn de laatste dagen verminderd, en de coloscopie van voorbije donderdag resulteerde in het goede nieuws dat de gevreesde vernauwing er helemaal niet was, en het minder goede nieuws dat in de dunne darm zeker 30 cm darmwand bezaaid was met lichte ontstekingen en ulcera's (zweertjes), die natuurlijk voor diarreetoestanden kunnen zorgen. Er bestaan goede medicamenten hiervoor, maar aangezien ondergetekende ook vaste klant is bij hematologie, urologie en oncologie, is het niet evident deze medicatie te gebruiken. Ik zal het dus verder moeten doen met de bekende ongemakken. Zolang als het lichamelijk en mentaal maar vol te houden is.
zonneschijn
Goed dat de zon terug van de partij is. Het mooie weer heeft duidelijk een helende invloed op lichaam en geest.

En stilaan ben ik thuis mijn draai aan het vinden met o.a. het schilderen : in de voormiddag 3 tot 4 uurtjes schilderen, en in de namiddag wat tuinieren en andere activiteiten.

Zo heb ik de voorbije week o.a. het werkstuk met de vrije creatie uit
bericht 58 verder afgewerkt tot volgend resultaat :
179(07-04-2009)
En de schildering van de restruimte uit bericht 60 heb ik aangevuld met nog twee schilderingen tot een drieluik.
180klapstoel1(30-03-2009)   181klapstoel2(10-94-2009)   182klapstoel3(10-04-2009)
En deze voormiddag heb ik 3 doeken een eerste magere laag gegeven, zodat ik volgende week verder kan, want plannen zijn er genoeg : nog een schildering van restruimte, nog een portret, en nog een landschap.
kabouter3

02-04-09

61 | BALEN WEGENS ZIEKJES

Les 54 : Donderdag 2 april 2009

Het veslag van deze laatste les van het 2e trimester zal kort zijn. Mijn activiteit tijdens de les beperkte zich tot het prepareren van een doekje van 40 bij 50cm met een magere bruine eerste laag, en daar is het bij gebleven. Ik voelde me namelijk wat ziekjes. De Crohnperikelen van de laatste tijd waren zodanig toegenomen dat voor volgende week een
coloscopie noodzakelijk zal zijn. Hopelijk brengt dit onderzoek soelaas en kunnen de ongemakken terug gedrongen worden.
kabouter5

24-03-09

57 | 'DOWNS' MET EEN FANTASTISCHE 'UP' ...


Over de onvoorspelbaarheid en wispelturigheid van 'Crohn' heb ik het op deze blog nog al eens gehad. En maandag was het weer zover. Reeds vanaf 2.30 uur 's ochtends tot 's middags manifesteerde 'Crohn' zich heftig door misselijkheid, buikkrampen en diarree. Na een pijnstiller en een 'croque-monsieur' verminderden de ongemakken, en besloot ik toch maar naar ons kasteel te vertrekken.
162(16-03-2009) Les 51 : Maandag 23 maart 2009

Vorige week had ik reeds op een voorgespannen doek van 40 bij 50 cm een eerste magere laag geschilderd, en daarin met een droog penseel een eenvoudige schets gemaakt van de belangrijkste kleurtoonvlakken zoals die op de foto waren waar te nemen. Nu kon ik dus, vertrekkend van de foto (met het felle lichtdonker contrast) met een tweede en eventueel derde laag de schildering afwerken. Ik had er op voorhand al over nagedacht : ik zou proberen zeer realistisch en met subtiele kleurtoonovergangen te gaan werken, een beetje zoals het
stilleven dat ik bij Herman had gemaakt.
Maar dat was dus zonder de waard gerekend. En de waard van dienst was Esther die uitlegde dat het ook nu de bedoeling was om zoals in de vorige lessen de volumewerking te benadrukken, bij voorkeur door o.a. :
  • de foto niet te copiëren maar te verbeteren zelfs, ze een extra dimensie te geven
  • misschien met toetsen te werken
  • met de donkere kleurtoonvlakken te beginnen, en
  • daarna de lichtere delen met een droog penseel of een doek weg te halen
  • ...
Zoals reeds meermaals in het begin van een les gebeurde, heb ik ook deze keer met een bedenkelijk gezicht staan luisteren naar de uitleg van Esther, en nagedacht over hoe ik het dan wel zou gaan aanpakken. En na deze aarzeling ben ik dan begonnen onder het motto 'Als het niet klinkt, dan botst het wel'.
167(23-03-2009) En tijdens het verdere verloop van de les/schildering had ik wel het gevoel dat de melodie van kleurtonen behoorlijk goed klonk. Misschien was er af en toe een doffe bots te horen, maar dat zullen we dan maar als avantgardistisch bestempelen, zeker?
Het vlotte goed, en na de pauze moest ik enkel nog hier en daar wat bijwerken. En uiteindelijk stond ikzelf een beetje verbaasd over wat ik had klaargekregen. Ik beschouwde het zelfs een beetje als een mijlpaal(-tje) in dit eerste leerjaar, niet alleen omdat dit mijn eerste echte doek was, maar vooral omwille van het resultaat. Het voelde aan alsof ik een ganse namiddag met volle overgave op schattenjacht geweest was in het kasteel, en dat ik uiteindelijk een schat had gevonden. Een heerlijk, goed, voldaan gevoel, en de goedkeurende blik van Esther, waren als een beloning voor wederom een fijne namiddag. En 'Crohn'? Die heeft zich de ganse namiddag rustig gehouden.
168(23-03-2009)
170(23-03-2009)B
kabouter3

26-02-09

49 | VAN DE HEMEL (SCHILDEREN) NAAR DE HEL (IN ISOLATIE)

Na de vierenveertigste les van donderdag ben ik met gemengde gevoelens naar huis gereden. Van de schildernamiddag had ik een goed gevoel overgehouden, zoals meestal. Maar thuis zou ik nieuws te horen krijgen van Gasthuisberg. Goed of slecht nieuws : ik wist het niet.

Het onberekenbare en wispelturige van 'Crohn' had dan wel af en toe voor problemen en ongemakken gezorgd, maar over het algemeen was de eerste trimester aan de academie relatief vlot verlopen.

Na de kerstvakantie ging het echter van kwaad naar erger. Ik had al snel de link gelegd met een antibioticakuur van zes dagen omstreeks de jaarwisseling. Mijn spijsverteringsstelsel lag volledige overhoop. Maar geen paniek, de darmflora zou zich na een paar weken wel herstellen. Neen dus. Het werd erger en erger, en contact met Gasthuisberg drong zich op. En toen ging alles snel.
  • Woensdag 18 februari in de namiddag op consultatie bij de prof in Gasthuisberg.
  • Woensdagavond telefoon vanuit Leuven : onmiddellijk starten met de inname van kalium, want het kaliumtekort was verontrustend, en kalium is belangrijk voor de hartspier.
  • Donderdag na de schilderles kreeg ik te horen dat ik diezelfde avond voor opname naar Gasthuisberg moest via spoed.
  • De volgende vijf dagen verbleef ik in isolatie op een kamer, alleen, zonder buiten te mogen.
Wat was nu het geval? De antibioticakuur van rond nieuwjaar had behalve de meeste ziekteverwekkende bacteriën ook de goede bacteriën vernietigd, en hiervan had een slechte bacterie gebruik gemaakt om zich volop te ontwikkelen, met alle nare gevolgen vandien.

Ondertussen ben ik terug thuis, en ik mag me vrij in de wereld bewegen. Dus hoop ik volgende week maandag opnieuw van de partij te zijn in de hoekkamer op de eerste verdieping van kasteel Meylandt.

11:48 Gepost door Cobalus in Cobalus | Permalink | Commentaren (2) | Tags: hel, schilderen, hemel, bacterie, isolatie, crohn, cobalus |  Facebook |

30-01-09

42 | ZIEKJES ... EVEN PASSEN


Les 38 van donderdag 29 januari 2009 heb ik spijtig genoeg noodgedwongen omwille van ziekte moeten laten schieten.
Reeds decennia zorgt 'Crohn' voor een zeer gevoelig en wispelturig spijsverteringsstelsel, en nu was het wederom
zover.
kabouter5

11:22 Gepost door Cobalus in Cobalus | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ziek, crohn, cobalus |  Facebook |

04-11-08

19 | APPELS : VOLUME - DIEPTE - KLEURTOETSEN - ...


Het was even wennen, een week zonder schilderen in Meylandt. Maar ik heb niet stil gezeten. Herman, de lesgever van de donderdagnamiddagen, had uitgelegd dat de evenwichtige compositie van les 16 de eerste was van een soort drieluik. In de tweede schildering zou de diagonaal een vooraanstaande rol moeten krijgen, en in de derde de cirkel of de gebogen lijn. Van luik 2 en 3 heb ik vorige week een compositie in potlood op papier gezet. Daar ben ik toch wel enkele dagen mee bezig geweest.
53(23-10-2008) diagonaal cirkel
Les 17 : Maandag 3 november 2008

Het voorbije weekend stond nog eens in het teken van
Crohn. Ja, ik had zondag in de namiddag mezelf verwend met een beker 'dame blanche'. Of dit nu de oorzaak was van de ellende die later zou volgen, is ook niet zeker, want de grillen van Crohn zijn totaal onvoorspelbaar en vaak onafhankelijk van eetgewoonten. 's Avonds begon misselijkheid zich te laten gevoelen, en 's nachts hebben buikkrampen om de haverklap mijn nachtrust verstoord. Maandag in de voormiddag verdween de pijn, maar bleef de misselijkheid, en kwam daar ook nog eens bij dat mijn klantenkaart voor het toiletbezoek tijdens die voormiddag snel vol was. Tegen de middag ben ik me dan gaan afvragen of ik wel naar de schilderles zou kunnen gaan. Omstreeks 12.10 uur besloot ik het toch maar te riskeren, en terug naar huis te komen wanneer het niet ging.

Was het de muze van de schilderkunst die ervoor zorgde dat deze namiddag toch nog zonder noemenswaardige problemen verliep? Wie zal het zeggen?

Zoals afgesproken werden op de lage tafel onder het raam, enkele kleurige appels gelegd. Het was de bedoeling voor de pauze één appel te schilderen op relatief groot formaat waarbij speciaal aandacht moest gaan naar de kleurverschillen, kleurtonen, licht en donker, ...
55(03-11-2008)   56(03-11-2008)
Na de pauze moesten er drie appels geschilderd worden op dezelfde manier zoals de drie sinaasappels van les 15, met dien verstande dat appels zorgden voor een hogere moeilijkheidsgraad o.a. door hun verschillende vormen en kleunuances. En dat heb ik geweten, want zelf was ik niet tevreden over het resultaat!
Esther relativeerde echter onmiddellijk mijn oordeel door uit te leggen dat het niet de bedoeling was om de werkelijkheid natuurgetrouw weer te geven, maar eerder door bijvoorbeeld
overdrijving in het lichtdonker-contrast, of in helder en troebel, of in groot vooraan en klein achteraan volume weer te geven en diepte te suggereren. Ook vond zij het schilderachtige van de kleurentoetsen wel boeiend. De compositie was wel minder goed : te zeer verspreid, onsamenhangend. En inderdaad,daar had ik nu geen rekening mee gehouden. Volgende keer beter!
57(03-11-2008)   58(03-11-2008)   59(03-11-2008)
In verband met de penseeltoets wil ik graag nog het volgende kwijt. Tot hiertoe had ik alle schilderingen gemaakt met het platte penseel, maar vanaf deze les heb ik het ronde penseel gebruikt, en bewust kleurentoetsen gezet i.p.v. verfstreken getrokken. En inderdaad, dat geeft mooie sfeervolle resultaten.
60(03-11-2008)   61(03-11-2008)   62(03-11-2008)   63(03-11-2008)
kabouter3

08-10-08

13 | SCHILDEREN EN CROHN ?


Les 11 : Maandag 6 oktober 2008

De laatste tijd heb ik vaak te maken gehad met de vervelende ongemakken van Crohn. Ik heb me dan ook regelmatig afgevraagd of ik er wel goed aan deed om tweemaal in de week in de giftige dampen van verven, terpentijn, white spirit, medium, ... te gaan staan, omdat deze producten het maagdarmstelsel kunnen prikkelen tot misselijkheid en braakneigingen. En Crohn zorgt dan nog eens extra voor een hogere gevoeligheid. Zelfs stress beïnvloedt Crohn. Zo kan alleen al het feit dat ik me ongerust maak en dat ik bang ben de academie vaarwel te moeten gaan zeggen, alleen al dat ik me in deze dingen opjaag kan nefast zijn voor Crohn. En dan zijn er nu nog problemen met printer en computer bij gekomen ... Ja, uiterlijk lijk ik misschien de rust en kalmte zelf, maar inwendig kan ik me behoorlijk opjagen in zulke toestanden. En dat is niet goed. Ik weet het. Maar dat is de aard van het beestje zeker?

Om enige verstrooiing te zoeken heb ik zojuist op het internet via mijn favorieten op de site 'windowsmedia.com/radiotuner/...' het bluesstation 'Big R Radio - Blues FM' aangeklikt, en klinken nu de meest afwisselende bluessongs. In deze, zeer aardse en soms kreunende muziek kan ik helemaal wegzinken. Op dit moment is dit de ideale achtergrondmuziek om het verslag van de schilderles van eergisteren te maken.

Esther, de lesgeefster, en de vriendelijkheid zelve, was terug van een afwezigheid door griep.
Voor de pauze zou de schildering van de houten stronk nog een iets vettere laag krijgen van olieverf met een beetje medium, waarbij vooral aandacht moest gaan naar de
expressiemogelijkheid van penseeltoetsen, naar het uitproberen van kleuren, naar fijne accenten, naar durf en lef, maar ook naar het aanvoelen wanneer er moest gestopt worden.
Na de pauze werd de houten stronk opzij geschoven om plaats te maken voor een aantal dikke sinaasappels. Het was de bedoeling om het bolvormioge volume van de sinaasappel te suggereren door lichtinval te veronderstellen vanuit een bepaalde hoek en deze weer te geven, en de tegenoverliggende zijde een donkere schaduwkant te geven. Eerst even enkele schetsen met houtskool, om volgende les met olieverf aan de slag te gaan ...
34(06-10-2008)   35(06-10-2008)   36(06-10-2008)   37(06-10-2008)   38(06-10-2008)
kabouter3

03-10-08

12 | NOG STEEDS BOEIEND EN PLEZANT ...


Les 10 : Donderdag 2 oktober 2008

Ondanks een voorafgaande zware, vermoeiende nacht van misselijkheid, buikkrampen e.a. ten gevolge van
Crohn, weerhield dit me niet om gisteren namiddag naar de schilderles te gaan.

Ondertussen was het reeds oktober geworden. Ongelooflijk hoe snel het gaat. Wat me, achteraf beschouwd, opviel was het feit dat de sterke geurmelange van white spirit, terpentijn, schildermedium e.a. die me tijdens de eerste lessen bij de keel greep bij het binnentreden van de leslokalen, me nu helemaal niet meer irriteerden. En de vermoeide en pijnlijke voeten/benen van de eerste lessen, die mij meermaals noopten een rustpauze in te lassen, die manifesteerden zich nu pas bij thuiskomst. Alles went zeker?

Vorige les had ik het ruimtelijk zicht een eerste magere laag (olieverf met terpentijn) gegeven, en nu moest de tweede iets vettere laag (olieverf met medium) opgezet worden, waarbij de aandacht ook moest gaan naar
licht (voorgrond)/donker (centraal verste kamer), de juiste kleur, schaduwen, details, ...Ik ben begonnen met de verste ruimte, centraal in de schildering : plafond, deuropening links met schilderdoek, het grote doek tegen de muur, de vloer met licht en schaduw, de centrale deuropening met de glimmende weerkaatsing van het licht, en tenslotte de openstzaande deuren. De rest zal voor volgende donderdag zijn!
30(02-10-2008)   31(02-10-2008)   32(02-10-2008)   33(02-10-2008)
kabouter3

14-09-08

1 | WAT VOORAFGING AAN DEZE BLOG EN AAN MEYLANDT


kasteelMeylandt

Na 35 jaar jongeren ingewijd te hebben in de wereld van de beeldtaal en van de kunst, en hen de eigen creativiteit en het vermogen tot het scheppen van schoonheid te laten ontdekken, ben ik sinds 1 september 2008 zelf de wereld van het 'schilderen' binnen gestapt, en volg nu lessen op maandag en donderdag namiddag aan de 'Academie voor Beeldende Kunsten' van 'Heusden-Zolder', die gehuisvest is in 'kasteel Meylandt', een locatie die rust en schoonheid uitstraalt en inspirerend werkt.

Ik ben een eenenzestig jarige jongeman die gedurende meer dan drie decennia leraar 'Plastische Opvoeding' en 'Esthetica' in het secundair onderwijs is geweest, en die vanaf 1 juni 2008 noodgedwongen met pensioen is moeten gaan. Noodgedwongen, want ik had dolgraag tot mijn vijfenzestigste doorgegaan omdat ik mijn job graag deed, de laatste jaren zelfs steeds met meer enthousiasme en overgave.
Maar ja, je hebt nooit alles in handen. In mijn tienertijd had de 'ziekte van Crohn' er reeds voor gezorgd dat ik vier jaar van mijn schooltijd verloor. En sinds 2002 hebben achtereenvolgens prostaatkanker (operatie), leukemie, tumoren op beide nieren (twee operaties), melanomen, galcrisis (operatie), en de opnieuw actieve 'Crohn' (operatie) ervoor gezorgd dat mijn lichaam fysiek serieus verzwakt was, in die mate dat ik geen keuze meer had en mijn pensioen wel moest aanvragen.

De eerste helft van het schooljaar 2008-2009, zeg maar de voorbije herfst- en winterperiode, heb ik het mentaal bij momenten zeer zwaar gehad. Het alleen-zijn overdag, de ongemakken van 'Crohn', de zwakke lichamelijke conditie die zelfs kleine huishoudelijke klusjes onmogelijk maakte, de sombere seizoenen, ... dit alles maakte ook mijn gedachtenwereld vaak somber. Gelukkig was er nog 'Boomer', de hond die mij gezelschap hield.
boomer4

En dan doen die eerste zonnestralen in de lente ongelooflijk deugd. En, alhoewel een eerste keer het gras maaien slechts anderhalf uur duurde omdat ik niet langer kon, heb ik in de daarop volgende maanden mijn conditie langzaam kunnen opbouwen zodat ik nu, september 2008, een 5 tot 6 uurtjes in de tuin kan klussen, heel rustig, niet gehaast, met regelmatig een pauze met een koffie en/of een gesprek met de buurvrouw. Niets moet nog, alles mag. Een beetje op z'n Afrikaans, zonder stress ... heerlijk. Nu pas heb ik bij momenten ervaren wat 'genieten' werkelijk betekent. Nu pas heb ik 'genieten' ontdekt.

En sinds ik nu met schilderen ben begonnen is het 'goed gevoel' alleen maar sterker geworden. In Meylandt ben ik terecht gekomen in een groep van fijne mensen, met twee vriendelijke en goede lesgevers.
Alhoewel deze namiddagen fysiek voor mij zeer zwaar zijn, overheerst toch meestal een bijna euforisch gevoel van genot en voldaanheid ... heerlijk.

In deze blog ga ik trachten regelmatig verslag uit te brengen van mijn wedervaren in de wereld van het 'schilderen'. De naam 'Cobalus' ben ik toevallig op het internet ergens tegengekomen en zou betekenen 'kabouter-manneken', en aangezien ik in een ver verleden van leerlingen ooit de bijnaam 'kabouter' had gekregen ... je zou het ook kunnen interpreteren als een knipoog naar de tuinkabouter als symbool van 'kitsch', waartegen ondergetekende jarenlang strijd heeft gevoerd, en nog.

kabouter3